குழந்தையும் , கோடுகளும்...!

எனது அலுவலகக் கோப்பை விரித்து

கையில் கிடைத்த எதையோவைத்துக்

கிறுக்கிக் கொண்டிருக்கிறாள் அவள்

அதிர்ந்து நான் நிற்க

நிமிர்ந்த அவள் முகத்தில்

தொக்கி நின்ற கேள்வியுள்

கரைந்து போகிறதென் கோபம்

சிங்கமா என்கிறேன்

இடம் வலமாகத் தலையசைக்கிறாள்

புலியா என்கிறேன்

உதட்டைப் பிதுக்குகிறாள்

பூனையா என்கிறேன்

ஆமென்று துள்ளிக் குதிக்கிறாள்

இப்பொழுதுதான் கவனிக்கிறேன்

அந்தக் காகிதத்தில்

நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும்

அசைவுகளை...

தாறுமாறாக

சிதறி இருந்த கோடுகள்

பதறி அவசர அவசரமாக

ஒரு பூனையாக

உருமாறிக் கொண்டிருந்தன...!

.

குழந்தையும் , குப்பையும்....!

உணவூட்டும் வரையில்

அங்கிங்கு அசையாமல்

பார்த்துநின்ற நிலவையும்

விளையாடும் ஆசையில்

ஓடிவந்து வாசலிலேயே

காத்திருக்கும் கடவுளையும்

நொடிப்பொழுதில்

விலக்கி விட்டு

விரல் சப்பித்

தூங்கிப்போகிறது குழந்தை....

இதுவரையிலும்

சேர்த்துவைத்தக் குப்பைகளை

கண்காணித்துக் கொண்டும்

இனிமேலும்

சேரப்போகும் சொத்தைகளை

கணக்கிட்டுக் கொண்டும்

விடியவிடிய

தூங்காமல் இருக்கிறேன் நான்......!

,

யாத்தே.....! என்ன செய்யப் போறேன்....!!

வீதியெங்கும் பரபரப்பு

விடிந்தால் தீபாவளி...

விதியை நொந்தபடி நான்....

பதறிப் போயிருக்கிறேன்

கையிருப்பும் காலியாகி இருந்தது...

”யாத்தே......

என்ன செய்வேன்..?

எப்படி சமாளிப்பேன்..??

இதுதான் கடைசியும் கூட...........”

வெறுமையால் நிறைந்திருக்கும்

அந்தக் குடிசையின் தரையில்

படுத்திருக்கிறார்கள் அவர்கள்

ஏதோ புரிந்ததால் கண்ணைமூடி

தூங்கியதுபோல நடிக்கிறது ’மூத்தது’...

எதுவும் புரியாததால்

கேள்விகளால் துளைத்தபடி

புரண்டுக்கொண்டே இருக்கிறது ’சின்னது’...

”அம்மா...இது வடை தானே ??”

பதட்டத்தை மறைத்தபடி

காதிலெதுவும் கேட்க்காததுபோல

இடையில் நிறுத்தாமல்

தொடர்ந்தபடி இருக்கிறேன் நான்...

”அப்போ அந்த ராசா முன்னால

தொம்முன்னு குதிச்சதாம் ஒரு..........”

சூழ்ந்திருக்கும் வீடுகளிலிருந்து

சூழ்ச்சி மணத்துடன் எழுந்து

கள்ளத்தனமாய்த் தவழ்ந்து

கூரையைப் பிளந்து நுழைந்து

குழந்தைகளின்முன் உருண்டு

குட்டிக்கரணம் அடித்தபடியே

என்னைக் கேலிசெய்து கொண்டிருக்கிறது...

விதவிதமாய் தாளிக்கும் சப்தமும்

வகைவகையான பண்டங்களின் வாசமும்....

திடீரெனத் துள்ளி எழுந்த ‘சின்னது’

பிரகாசிக்கும் கண்களுடன்

மூச்சை இழுத்து விட்டு

”ம்ம்ம்ம்......இது முறுக்கு...!” என்றதும்

ஈரக்குலை அறுந்தது எனக்கு

கையைப் பிடித்து இழுத்து

முகத்தை அடிமடிக்குள் புதைத்து

உரத்த குரலில் ஆரம்பிக்கிறேன்

தெரியவில்லை என்றாலும்

புதிய கதையொன்றை ..............

”ஒரே ஒரு ஊருல ..................”

.

( நன்றி : கரு : ப்ராங்க்ளின் குமார்)

இருக்குமோ.............!

கருந்துளையின் ஆழத்தில்

நிகழ்ந்த பெருவெடிப்பின் ஓரத்தில்

நகர்ந்த பதினோராம் கிரகத்தில்....

பதிமூன்றாம் மாதத்தின்

முப்பத்திரண்டாம் நாளின்

இருபத்தைந்தாம் மணியின்

அறுபத்தொன்றாம் நிமிடத்தில்....

தமது ஏழாம் அறிவால்

எதையோ உணர்ந்து

உதட்டைச் சுழித்து

மெல்ல சிரிக்கிறது...

பிறந்து சில

நொடிகளேயான

அந்தக் குழந்தை ......